- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- K.
śpiew pochwalny (zwł. na cześć Boga), (po)chwała, bezmierna radość; actus iubilandi, laus,
laetitia exsultans (praec. Deum adorantium).
N.
locut.
iubilatio procedit
(i. continuo agitur
DŁUG. LibBen I
p. 393
)
, resonat (
KodKKr II
p. 468, a.
1421
;
DokKKr II
p. 559, a.
1448)
.
Glossae
Pol.
RFil XXIII p. 307 (a. 1444) : i-o «roskoschne pyenie».
GLb p. 54 : i-o, gaudium inefabile, «spyevanye».
Constr.
sq.
gen.