Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IRRITATIO-2

Gramatyka
  • Formyirritatio, irritacio
  • Etymologia 2. irrito
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. iur. actus irritum reddendi, antiquandi, abolitio
  • II. violatio

Pełne hasło

2. IRRITATIO s. IRRITACIO, -onis f. (2. irrito)
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
  • Ha.
  • O.
I. iur. unieważnienie, zniesienie, obalenie; actus irritum reddendi, antiquandi, abolitio
KodPol I p. 27 (a. 1222) : gesta mortalium ... ad temerarie i-is enervacionem scriptis perhennare.
KodMp II p. 52 (a. 1233) : ne per processum temporis aliquis scrvpulus litigii ... possit exordiri in i-em prenominate venditionis, ipsam sigilli mei appensione roboraui.
KodWp I p. 247 (a. 1250) : antiquitas procreat oblivionem, oblivio ... procedencium factorum i-em.
KodMp I p. 110 (a. 1259) : per ignoranciam nouellorum successorum opera misericordie ... predecessorum scrupulo i-is interdum solent adnotari (cf. DokMp I p. 12, a. 1284).
Constr. abs. vel sq. gen. Cf.
2. IRRITO.
II. naruszenie, pogwałcenie; violatio
CodEp I 2, p. 2 (a. 1444) : treugas ... duraturas in certo ... robore absque i-e aliquali et violatione.
N.
iur. naruszenie posiadania; possessionis violatio
Lites III p. 146 (a. 1414) : ex huiusmodi invasione, i-e et spoliacione incolarum ... villarum ... archiepiscopus in suis censibus ... dampnum percepit. Et ib. paulo infra p. 147: ex i-e ... et occasione guerrarum ... allodia ... archiepiscopi non seminata fuerunt.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)