- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
A.
pro
obi. sunt homines eorumve animus
1.
propr. pobudzać
do gniewu, drażnić, gniewać, (roz)złościć; ad iram commovere,
incendere, exacerbare
2.
transl.
drażnić, zaczepiać, podniecać, zachęcać; incitare, invitare,
impellere, provocare.
Additur
intentione laedendi
(syn.
corritare :
ARect I
p. 24, a.
1469).
Glossa
Pol.
RFil XXIV p. 339 (saec. XV med.) : mitis est, qui non i-at «nye poruscha» malum.
N.
aliquem extra domum
wywołać,
wyciągnąć z domu; evocare, producere
SSrSil VII p. 178 (a. 1468) : villanus se dissimulans inebriatum circa domum ... capitanei ... clamores incepit, sub quibus posset capitaneum extra domum suam i-re.
Constr.
ad
1—2: a.
sq.
ad. b.
sq.
contra:
* SACR. Elucid. fol. 13b : qua pertinacia ... Grecos ... i-uit contra Latinos.c. sq. ex :
AKapSąd III p. 70 (a. 1499) : qui protunc ex violencia huiusmodi i-ti concurrerant.
Ib. p. 82 (a. 1501) : provocavit hospitem ebrius ad secum concertandum et ex tali concertacione i-tus hospes voluit ipsum percussisse.Cf. Th. VII 2,428,33 et 429,7. d. sq. in c. acc.
N.
in aliquem manu
wygrażać komuś;
alicui minitari
ZabDziej II p. 69 (a. 1483) : in ipsum manu clavata i-ndo et sibi minando.Cf. Th. VII 2,428,32 sq.
B.
(pro
obi. sunt res)
wywołać jakiś stan, wzniecić,
spowodować; excitare, commovere, v.
gr.
cupiditatem, rabiem; item animositatem
(de
fame:
KADŁUB.
p. 118
)
.
II.
1.
niepokoić, napastować, nachodzić kogoś;
inquietare, vexare, persequi
aliquem
IurMas I p. 30 (a. 1377) : si ausu temerario iustum in domo vel extra domum i-erit, tunc honore et bonis suis privetur (cf. StPPP I p. 271; JusPol p. 420, a. 1540).
AKapSąd III p. 204 (a. 1520) : nedum in eo, sed in aliis locis me superequitando vexas ac multociens i-as.Glossa Pol.
RFil XXIV p. 342 (saec. XV) : i-at «gaba» et provocat.Praec.
2.
nagabywać, zgłaszać pretensje prawne do kogoś
(lub czegoś), domagać się
czegoś od kogoś; aliquem vindiciis petere, aliquid ab aliquo vindicare
ZabDziej I p. 66 (a. 1458) : liberavit ipsos ... ab omnibus ... consanguineis promittens ipsos eviternaliter non i-re neque impedire.
ArPrawn I p. 236 (saec. XV) : dictum P. una cum suis familiaribus ... nulla presumatis impedire, inquietare et i-re racione.
Syn.
et iuxta posita
impedire, inquietare (
et 52),
provocare (supra 44), vexare (
). Cf.
1. IRRITATIO II.