- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
1.
nieumiarkowany, nadmierny, przesadny; non temperatus, immoderatus.
2.
niekorzystny, zły;
importunus, malus
MPH III p. 30 (saec. XIII) : misertus fuit sui, ut dicitur, quidam pauper Theutonicus videns auram i-am obtulit sibi clamidem (cf. Th. VII 1, 2108, 10 sqq. ).
Constr.
a. abs.
b. sq. in
c.
acc.
3.
nieprzebrany, niezliczony; innumerabilis
ArPrawn I p. 251 (saec. XVI) : bona ipsorum fuerunt deposita in i-a multitudine.
II.
niewłaściwy,
niestosowny, nieodpowiedni; ineptus,
incommodus, non idoneus
VITELO Persp. p. 160 : visioni virtutis distinctiuae error accidit in remotionis uisione ex i-a dispositione octo circumstantiarum cuiuslibet rei uisae.
Ib. p. 162 : in magnitudinis uisione uirtuti distinctiuae error accidit ex i-a dispositione ... lucis.