[INTEMPTABILIS]
s.
INTENTABILIS,
-e
- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- Dc.
nie podlegający pokusom; qui
temptari non potest
NIC. BŁ. Serm. I p. 257 : melius fuisset homini, si fuisset i-is et gloriosior fuisset homo, si non potuisset tentari.