- S.
- B.
- L.
- K.
I.
propr. mający postać
narzędzia, przedstawiony jako
narzędzie; instrumenti speciem habens
KodKKr I p. 170 (a. 1325) : direccius ire a dicto monte poterit signis i-bus scilicet securi sive bipennj super eandem viam.
II.
transl.
et in imagine
1.
a.
zawierający się w dokumencie;
qui litteris publicis
continetur
KodMp I p. 68 (a. 1262) : ne mortalium gesta digna memorie inmortali in obliuionis laborintum transeant ... digne solent cautelis i-bus perhennari.
b.
mający wartość dokumentu (moc prawną);
litterarum publicarum vim
habens
AGZ VII p. 33 (a. 1385) : villam ecclesie ... omni iure et quolibet vigore i-i, quo (ed. qua) idem dominus Petrus ... ipsam villam ... tenuit, dedit.
2.
pełniący funkcję narzędzia (środka pomocniczego), narzędny;
instrumenti
(adiumenti) loco adhibitus, ministratorius
(praec.
phil.
t. t., opp. principalis)
MatFil IV p. 65 (saec. XIV ex.ex) : nec valet, si dicatur, quod essentia sit causa essendi effectiva sibi non principalis sed i-is, nam ex hoc sequeretur, quod aliquid secundorum possit creationi instrumentaliter subservire.
WŁODK. ScrSel II p. 133 : imperium ... est a Deo ut a causa prima et a vicatio Dei tamquam a causa secunda ut quasi quoddam agens i-e.
ExPhys fol. g IIb : accidentia ... non sunt primum et principale principium motus sed tantum i-e.
JAC. PAR. II p. 348 : ecclesia Romana ... est quasi i-is et operativa clavium universalis ecclesiae.
Id. Tract. fol. A IIIa : potentie anime tam negative quam sensitive i-es redduntur inabiles ad operandum, quia anima nihil potest agere sine illis, etiam in actibus potentie intellectiue.
GŁOG. Alex. II fol. d IIb : dictio prime persone est agens i-e ipsius intellectus.Ita vulgo in textibus phil.