Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INSTRUCTIO

Gramatyka
  • Formyinstructio, instruccio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I.
    • 1. expeditio, dispositio
    • 2. milit.
      • a. dispositio (aciei, militum).
      • b. apparatus.
  • II.
    • 1. iussum, mandatum, praeceptum.
    • 2. eccl. praeceptio, doctrina (praec. in textibus eccl.)

Pełne hasło

INSTRUCTIO s. INSTRUCCIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • B.
  • Dc.
  • L.
  • H.
  • N.
I.
1. doprowadzenie do należytego stanu, urządzenie, wyposażenie; expeditio, dispositio , v. gr. domus (monachorum KodWp I p. 99, a. 1219) , villae (syn. ampliatio et melioratio: KodKKr I p. 96, a. 1273).
2. milit.
a. uszykowanie, ustawienie (szyku, wojska); dispositio (aciei, militum).
b. wyposażenie (wojenne); apparatus.
II.
1. nakaz, przepis, polecenie, instrukcja; iussum, mandatum, praeceptum.
Locut.
instructionem dare, facere (et mandatum: Dogiel I p. 10, a. 1438 ; ArPrawn I p. 155, a. 1444 et saepius), item in instructione alicui aliquid dare ( CodEp III p. 44, a. 1450).
2. nauczanie, pouczanie, informacja; praeceptio, doctrina (praec. in textibus eccl. ).
N. de
secunda missae parte:
NIC. BŁ. Tract. fol. g VIIa : prima pars missae vocatur praeparatio et durat ad epistolam, secunda i-o et durat ad offertorium, tertia oblatio etc.
Occ. phil.
GŁOG. Porph. fol. a Vb : logice studium non acquiritur per sensibilem i-em, sicut contingit in artibus mechanicis.
BYSTRZ. AnalPr fol. n IIIb : secunda pars capituli, in qua Philosophus determinat de cautelis respondentis, ne catasyllogisetur, et de i-e opponentis ad concludendum falsum.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)