Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INQUILINA

Gramatyka
  • Formyinquilina, imquilina
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ae
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I.
    • 1. quae in alienis aedibus habitat.
    • 2. mulier colona, quae agro proprio caret alienoque agro colendo victum quaerit
  • II. mulier, quae cum altero quodam aedes inhabitat.

Pełne hasło

INQUILINA s. IMQUILINA, -ae f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • Dc.
  • K.
I.
1. podnajemczyni (mieszkania), lokatorka; quae in alienis aedibus habitat.
2. chłopka bezrolna utrzymująca się z pracy na cudzym gospodarstwie; mulier colona, quae agro proprio caret alienoque agro colendo victum quaerit
StPPP XI p. 262 (a. 1475) : Kachna ... nichil habet super isto agro in eternum, ubi hodie manet Hannusz ... tantum habet circa ipsum propriam cameram ... sed non debet dominari in nullis rebus et debet esse tamquam i-a, sicuti aput bonos homines reservantur inquilini.
AGZ XVIII p. 184 (a. 1479) : tu sibi noluisti ius administrare cum muliere ... i-a alias «s podsathlyno».
Ib.
p. 263 (a. 1483) : vos vultis dimittere mulierem ... i-am alias «podsathkyno».
Cf. INQUILINUS I 2.
Constr.
ad 1—2: a. sq. apud :
KsgKaz p. 457 (a. 1399) : i-a apud relictam Swanschonis.
MPH IV p. 446 (saec. XV ex.ex) : Katherina ... i-a apud Iohannem hortulanum.
b. sq. circa :
ZabDziej II p. 43 (a. 1483) : Katherinam i-am circa Muzylo civem in Leopoli.
II. (współ)mieszkanka; mulier, quae cum altero quodam aedes inhabitat.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)