- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- N.
I.
stan niewykończenia; rei nondum perfectae condicio
DŁUG. LibBen I p. 264 : voluntas ... sua episcopi ... propter i-em capellae ... sequuta non est (cf. ib. supra capella ... per ... episcopum a primis fundamentis coepta).
I.
1.
niedoskonałość, zły stan, wadliwość; status imperfectus,
defectus,
v.
gr.
visionis (
VITELO
Opt.
p. 133
)
, operis (
CodSil V
p. 283, a.
1332)
,
imaginis (
JAC. PAR. Serm.
fol. 125b
:
nullam
imaginem reperit, in
qua non erat alique i-o admixta),
item
fidei (
RFil XXIV
p. 346, saec.
XV med.)
, ordinis
religiosorum (
KOMOR.
p. 149
:
cum ... ordo Fratrum Minorum ad nimiam
i-em devenisset).
N.
pacis
niepokój, zamieszki;
tumultus
RotKość p. 409 (a. 1421) : decrevimus propter i-em pacis, quod Andreas in spacio unius anni ... adductis patruis suis de ducatu ... se purgabit (cf. ib. supra Andreas dixit, quod patrui sui non essent in regno, sed in ducatu).
Praec.
α.
iur.
bezpodstawność, nielegalność,
niewłaściwość (czynności
prawnych); actio caduca, illegitima
DyplMog p. 16 (a. 1244) : si quid i-is ex parte eidem donationi inesset donatoris, nostra praesentia suppleretur.
DŁUG. LibBen III p. 39 : cum permutatio monasterio ... non satis aequa videretur ... episcopus i-em ipsam suppleturus ad decimam manipularem ... aream ... molendini ... addidit.
β.
phil.
formae (
BYSTRZ. Log. fol. r IVa
;
;item
a forma :
STOB. Parv. fol. B Ib : in materia est appetitus naturalis propter omnimodam eius i-em a forma).
Distinguitur
separabilis
(opp.
inseparabilis:
GŁOG. ExLog fol. c IIa : imperfectum i-e separabili et que oritur ex principijs complexionabilibus, non distinguatur specie a perfecto ... tamen imperfectum i-e, que est de essentia imperfecti et est inseparabilis de eo, distinguitur specie a perfecto).
γ.
gram.
GŁOG. Don. fol. c IVa : Donatus ultimo loco ponit interiectionem propter eius i-em, interiectio enim significat mentis affectum, alie autem partes mentis conceptum.
2.
niedoskonałość, ułomność moralna; animi defectus,
mores imperfecti (vel corrupti).
N. locut.
imperfectionem haurire
ulegać zepsuciu;
imperfectum fieri
JAC. PAR. I p. 97 : qui monachi quantam ibidem hauriant i-em, satis patet intuenti.
III.
mus.
numeralis
et
abs.
:
dwudzielny (zamiast trójdzielnego) podział nuty; notae musicae
bipertita divisio (pro
tripertita)
MONET. fol. E IIb : i-o ... est reductio quedam tercie partis ad plus ad suum totum secundum ternariam eius positionem prius in ipso consideratam, aut est alicuius totius in ternario depredatio.
Ib. infra tria ... figuram musicam inperfectibilem demonstrant, scilicet numeralis i-o, punctualis diuisio et figurae plenitudo.Cf. IMPERFECTUS II 2 c IMPERFICIO II. Ad rem cf. H. P. Gysiri, Studien zum Vocabular der Musiktheorie itn Mittelalter, Ziirich 1959, p. 135 sq.