- Dc. (-us)
I.
niedoskonałość;
debilitas, defectus
UrkBBr p. 135 (a. 1284) : paternitat vestre ... supplicamus, ut i-um nostrum aspicientes, quod in subditis nostris corrigere non possumus ... auctoritate metropolita suppleatis.
CodSil V p. 275 (saec. XIV med.med) : dum imbecillitatis humane i-um perspicimus etc.
NIC. BL. Serm. II p. 50 : i-um ... meum videntes oculi mei... defectumque proprium pronuntiantes labia mea polluta clamant (alluditur ad Vlg. Ps. 138,16 ).Ita saepius saec. XV.
N.
phil.
WROCŁ. Epit. fol. c IIb : invenitur generatio tanquam perfectum et corruptio tanquam i-um.
GŁOG. Anal. fol. 99b : aliquod i-um est qualitas et aliquod non.
II.
gram.
t. t. czas przeszły niedokonany; tempus praeteritum,
imperfectum (saec. XVI).