- F.
- Th. (-os,
- -on),
- Dc. (-um),
- L.
I.
propr.
gram.
heteroklityczny, wykazujący nieprawidłowości w deklinacji; qui diversa ratione declinatur, diversiclinis.
Dicitur praec.
de
nomine,
item
abs.
pro
subst.
heteroclitum,,
-i
n.
(sc. nomen).
N.
a.
definitiones
GŁOG. Alex. I fol. I Ia : nomen h-um est, quod vario modo declinatur: ... h-um fit tribus modis, scilicet genere tantum, vt: celum, declinatione tantum, vt: vas, genere et declinatione simul, vt: epulum; aliter diffinitur sic: h-um est, quod vario modo declinatur siue varie significat, vel varie format suos obliquos ... large accipiendo h-um fit quinque modis: scilicet genere tantum, vt: celum ... uel declinatione tantum, vt: vas ... uel genere et declinatione simul, vt: epulum ... uel casu tantum, vt: Iuppiter ... uel significatione tantum, vt: ops. Ib. infra aliqua nomina dicuntur h-a per superabundantiam, vt: domus et aliqua per defectum, vt: tenebre.b. in imagine
FormJ p. 61 : Petrus ... nature certum deserens ordinem, quo tabilis esse deberet, motu declinacionis variatur e-e.
Constr.
a.
sq.
abl.
b.
sq.
in
c.
abl.
GŁOG. Alex. I fol. Nn VIIIb : quando nominativus est nomen h-um in genere.
Ib. Don. fol. F 8b : nomina ... h-a in declinatione.c. sq. per
II.
transl.
zmienny; mutabilis
ArPrawn p. 248 (saec. XV med.med) : difficillima assercionis auctoritas maximarum plerisque reciprocationibus ac diversis facultatibus fateatur esse communis, cum sit e-e salutis extensa.Nescio an huc quoque pertineat
*Tom. XIV p. 438 (a. 1532) : nosti quam sint (ed. sit) poetis h-a capitula.