Ogólne
Pełne hasło
Więcej

FUMIGALE

Gramatyka
  • Formyfumigale, fumigal
  • Etymologia fumigo
  • Odmiana -is
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • I. locus, per quem fumus e foco exit, caminus
  • II. tributum, quod a domus possessore principi solvi solebat

Pełne hasło

FUMIGALE s. FUMIGAL, -is n. (fumigo)
I. komin, dymnik; locus, per quem fumus e foco exit, caminus
Gramm. p. 234 (saec. XIV) : fumo, fumigero, inde f-e.
GLb p. 44 : f-e, «ffachel, dymnycza, cazub, komynek».
CracArt III p. 109 (a. 1551) : fornacem, f-l cum coquina muro exstruere dedit.
II. pl. podymne, tj. danina uiszczana od zagrody czyli dymu; tributum, quod a domus possessore principi solvi solebat
DokMp III p. 156 (a. 1444) : cmetones villarum ... exemimus ... a castri omni labore ... vel dacione et a f-bus (ita ms., ed. fumalibus).
AGZ XIII p. 437 (a. 1464) : Iohannes ... condempnavit nobilem ... Stanislaum ... in XIIII marcis ... pro f-bus (ed. fumgalibus) non extraditis a XII annis.
Fortasse huc etiam pertinet
KodKWil p. 395 (a. 1484) : homines supradicti singulis annis ... episcopo ... dare tenebuntur ... tributum viginti grossos latorum grossorum, item unum «pud» lini septennarium, item duo f-ia alias «przeswyethy».
Cf. FUMALIS II FUMIGATIO III.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)