- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
- N.
I.
propr. grom,
piorun;
fulgor.
Dicitur
exitiabile (
Tom. XV I
p. 503, a.
1534)
, hiulcum (
VAdAnt
p. 58, v. 23
).
II.
transl.
1.
piorunujący cios, uderzenie, atak; ictus
vehementissimus,
v.
gr.
bombardarum, item ensis (
KADŁUB.
p. 144
)
.
2.
druzgocąca moc; vis
maxima,
v.
gr. ingenii, irae, verborum cett.