- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- B.
- A.
I.
propr.
1.
błyszczący, lśniący;
nitidus, splendidus.
Dicitur de
speculo (
VITELO Opt.
p. 188
)
, supellectili
(syn. lucens:
DŁUG. LibBen III
p. 131
)
.
N.
lśniąco biały;
candidus, purissimus
STAN. OP . p. 882 : iam mihi apparuit in f-o habitu fratrum Predicatorum.Cf. Th. VI 1514,65.
2.
jaśniejący, promieniejący, złocisty; fulgens, radians,
fulvus.
N.
locut.
regio diademate (
DŁUG. Hist. IV
p. 370
).
II.
transl.
1.
kwitnący, będący w rozkwicie;
florens
RFil XXIII p. 303 (a. 1444) : arbor f-a, «kwtancze».
2.
świetny, znakomity;
excellens,
v.
gr.hominum actio (
ArHist V
p. 21, a.
1408).
3.
okazały, pełen
zbytku; sumptuosus
MARTIN. OP. Marg. fol. l Va : clerici ... non sordidis vel f-is vestibus se ornent.