- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- B.
- L.
- A. (-um).
- N.
I.
(de die) świąteczny, uroczysty; festus, feriatus, sollemnis.
Abs. loco
subst.
festivum,,
-i
n.
święto, uroczystość;
i. q. festum
KsgLub p. 75 (a. 1453) : in ... septimana post festum beate Hedwigis eodem die, quo fuerit dies f-i eiusdem beate Hedwigis.
AKapSąd III p. 16 (a. 1464) : predicat singulis f-is et dominicis.Cf. Th. VI 625,32 sqq. Occ.
a.
odświętny, używany w dni świąteczne; qui
diebus festis usurpatur, induitur
KodWp II p. 307 (a. 1313) : missale, libros ... duplicem ornatum sacerdotalem, f-um et ferialem.
b.
de
Salvatore:
wspaniały, w całej chwale i okazałości;
magnificus et splendidus
NIC. BŁ. Serm. III p. 155 : quod Salvator ipse personaliter per se totus f-us occurrerit BMVirgini et cum gaudio Matrem secum in throno collocauerit.
II.
1.
miły, przyjemny, ładny, powabny, uroczy;
iucundus, gratus,
venustus, amoenus.
Per abundantiam dicitur de
amoenitate (
ChrMP p. 538 =
p. 65
Kürb.),
venustate (
IANIC.
p. 95, v. 53
).
2.
wesoły, dowcipny;
hilaris, laetus, facetus, lepidus.