- F.
- Th.
- S.
- Dc.
szybkość, pośpiech;
celeritas, properatio.
N.
locut.
α.
festinationem vitae suae secum facere
przyspieszyć swoją śmierć, popełnić samobójstwo;
; mortem
sibi consciscere
LibDisp p. 65 : hortamus vos, fideliter perswadentes, ut nullam secum f-em vite sue faciatis, donec nobis culpam suam intimes litteraliter et demonstres.
β.
adv.
(cum) festinatione
szybko, w pośpiechu;
celeriter, festinanter.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
gen.