- F.
- Th. (rec.),
- S.
- B.
- L.
I.
de hominibus
1.
(sensu
pass. ) omylny;
qui falli potest
JAC. PAR. I p. 358 : quod utique Romanus pontifex solus facere non potest, cum sit peccabilis, f-is.
2.
(sensu
act. ) niewierny, krętacz, oszust; infidus, fraudator,
deceptor
KodPol II p. 866 (a. 1436) : si etiam ... oppidani essent f-es, rebelles ... debent ... puniri per suum advocatum.
KsgSądWar p. 26 (a. 1449) : imposuit crimen ... Nicolao ... dicens, quot ([sic) ] esset f-is alias «lyphnyk».
II.
de rebus: zdradliwy, zwodniczy, niepewny; fallax, labilis,
incertus, qui facile deficit
MARTIN. OP. Serm. p. 262 nlb. : de auditu enim testimonium est debile, de visu f-e.
DŁUG. LibBen III p. 2 : licet nonnulli ... per solam coniecturam f-em tamen et tenuem ... hoc asserant, incertum habemus.