- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
I.
concr.
1.
powalić, przewrócić, strącić, obalić, wybić;
deicere, labefactare, humi prosternere, expellere.
Constr.
a. sq. ad. b sq. in c.
abl.
2.
uderzyć;
percutere.
3.
odpierać; resistere,
repellere
DŁUG. Hist. V p. 258 : omnes tamen sui conatus per Gdanenses ... e-si sunt.
Ib. p. 423 : quod castrum cum ... tormentis et bombardis frustra quassasset, proiectionem tormentorum structuris castrorum sua firmitate e-ntibus eqs.
4.
gram.
opuszczać głoskę w wymowie; litteram eicere,
extrudere (saec. XV—XVI).
5.
part. perf.
elisus,,
-a, -um
słaby;
infirmus,
depressus.
II.
abstr.
1.
usuwać, znosić,osłabiać, unikać; deminuere,attenuare,
infirmare, tollere,
declinare.
2.
odpierać, zbijać;
repellere, refellere,
v.
gr. insidias, opinionem, rationem frivolam, propositiones et querelas, scripta
frivola etc.
Praec.
iur. t. t., v. gr.
actionem (
PrPol app.,
p. 97, a.
1405
et saepius), appellationem (
AKapSąd II
p. 322, a.
1489)
, iniuriam (
RHer III
p. 106, a.
1586)
, intentionem (
ArHist V
p. 164,
a. 1476
et saepius), replicas (
ARect I
p. 751, a.
1530).
Eodem sensu abs.
ArHist V p. 115 (a. 1454) : ex aduerso Johannes e-ndo et reconueniendo dicit, quod ipsa Stachna eqs.