Ogólne
Pełne hasło
Więcej

DEBITATOR

Gramatyka
  • Formydebitator, debra, degeneratio, degeneracio, delectativus, desinitio, devotionalis, directus, disgramino, displicibiliter, diuturnalis, dominative, domitector, dupa
  • Etymologia debitor
  • Odmiana -oris -ae -onis -a, -um -onis -e -us -are -e -oris -ae
  • Część mowyrzeczownikprzysłówekprzysłówek
  • Rodzajmęskiżeńskiżeńskiżeńskimęskimęskimęski
Znaczenia
  • debitor, qui aliquid alicui reddere debet
  • dumetum, virgultum
  • negatio nobilis originis alicuius
    • I. delectans
    • II. + (desino) (devotio) (dirigo) (displicibilis) (diuturnus) (dominativus)dupa) gaudens cessatio, terminatio devotus, pius, religiosus ius, potestas metere, desecare niechętnie; aegre, invito animo diuturnus, constans imperative, imperiose qui tectum tegit vel reficit homo iners, nequam

Pełne hasło

post 57,29 adde DEBITATOR, -oris m. (debitor)
ten,kto komuś coś jest winien, dłużnik; debitor, qui aliquid alicui reddere debet
KodWp VII p. 559 (a. 1414) : occupatores decimarum ac bonorum, missalium, annonarum d-es(nisi leg. debitores.
post 67,5 adde DEBRA, -ae f. (Pol. debra)
parów z zaroślami, jar; dumetum, virgultum
KADŁUB. p. 202 : prelium querunt ...cunctis hostium in d-is (ita ms.; ed. latebris) ac speluncis delitescentibus.
Cf. Słownik Staropolski s. v. debrz. post 212,25 adde [DEGENERATIO]s. DEGENERACIO, -onis f.
  • F.
  • Th. (rec.),
  • Bl.
  • L.
nobilitatis
nagana szlachectwa; negatio nobilis originis alicuius
StPPP VII p. 471 (a. 1492) : audiens id in probro d-is auite nobilitatis ... sibi dari, quod eqs.
post 232,6 adde DELECTATIVUS, -a, -um (delecto)
  • B.
  • L.
  • Ha.
  • O.
I. pass. będący źródłem przyjemności; delectans
MATTH. Lect. I p. 64 : nihil sit ita d-um spiritus sicut Deus.
II. act. znajdujący w czymś przyjemność; gaudens
MATTH. Lect. II p. 12 : Deus... fecit ea corporalia delectabilia et nos d-os in eis.
Cf. etiam ib. p. 13 . post 409,32 adde DESINITIO, -onis f. (desino)
  • L.
ustanie, zakończenie; cessatio, terminatio
HESSE Quaest. p. 333 : in motu danda est prima pars quoad inceptionem, non autem quoad d-em.
Ib. p. 386 : alia est ultima quoad d-em et est pars ultima post cuius d-em nulla ulterior desineret.
Ita ib. saepissime. post 479,19 adde DEVOTIONALIS, -e (devotio)
  • L.
nabożny, pobożny; devotus, pius, religiosus
JAC. PAR. OpIn p. 261 : Virgini ... devotas offerat angelicas salutationes cum exercitiis d-bus se prosternendo in modum crucis super terram etc.
Ib. p. 282 : in vigiliis, ieiuniis, castigationibus et exercitiis d-bus etiam corporalibus.
Ib. p. 443 : subsannantes in aliis devotionis spiritum et operationes sive exercitia d-ia.
post 603,32 adde DIRECTUS, -us m. (dirigo)
  • N. (-um)
uprawnienie, prawo do czegoś; ius, potestas
*Tom. VII p. 141 (a. 1524) : ducatus cum ... ceteris aliis juribus, jurisdictionibus, d-bus, rationibus etc.
post 653,4 adde DIS-GRAMINO, -are kosić, żąć; metere, desecare
KodWp VI p. 451 (a. 1400) : kmethones ... debent nobis ... unum diem prata falcastrare sive d-bunt.
post 678,7 adde DISPLICIBILITER adv. (displicibilis)
  • L.
z przykrością; niechętnie; aegre, invito animo
JAC. PAR. OpIn p. 298 : temptationes ... quae tamen minime mentibus elevatis sunt timendae, si d-r adveniant et recedant.
post 753,37 adde DIUTURNALIS, -e (diuturnus)
  • A.
stały, trwały; diuturnus, constans
JusMet p. 204 (a. 1505) : tale damnum ... hominibus perficientibus seu per familiam suam d-em mercenariam cooperantibus.
post 831,14 adde DOMINATIVE adv. (dominativus)
  • L.
władczo,rozkazująco; imperative, imperiose
MATTH. Lect. I p. 208 : mandatum potest dici latum multipliciter, videlicet: durative, effective, d-e vel regitive et diffusive vel extensive.
post 843,15 adde DOMI-TECTOR, -oris m. dekarz; qui tectum tegit vel reficit
KodWp VII p. 423 (a. 1409) : ex obitu quondam Johannis de Spainhem d-is.
post 915,55 adde DUPA, -ae m. (Pol. dupa) niedołęga, ciemięga, nicpoń; homo iners, nequam
Tom. XVI 2, p. 98 (a. 1534) : Philippi Callimachi, qui ... hoc quoque regi illi Alberto consulebat, ut ... in dignitatibus regni praecipuis d-as (sic namque ipse Callimachus vocare solebat inertes ac nihili homines) collocaret.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)