[PROTUS]
s.
PROTHUS,
-a, -um
(Gr.
πρώτος)
- Th.
- Bl.
- Dc.
- L.
- N.
- K.
mus.
pierwszy; primus
SZYDŁ. p. 14 : cantus p-i, id est primi cum secundo, in D terminantur, cantus deutri, id est tercii cum quarto, in E terminantur, cantus tetrardi, id est septimi et octavi, in G terminantur (cf. ib. p. 47).
FELSZT. OpCong fol. B IVa: Gręcorum quatuor tantum tonos obseruat authoritas: p-um ... deutherum, tritum et tetrardum, Latini vero octo assumpsere, singulos in duos diuidentes puta.Cf. PROTEUS.