- F.
- Th. (s.v.
- protendo)
[comp.
protensior :
DŁUG. Hist. IV
p. 416
:
cuius dextra notabatur quam laeva
protensior.
Cf.
etiam infra 42 et 44.]
I.
propr. długi,
wydłużony, podłużny;
longus, oblongus
MPH IV p. 447 (a. 1453) : vir ... barbam p-am habens.
DŁUG. Hist. I p. 53 (= I p. 113 ed.nov.): Lancicia palude p-a et vix permeabili ... vulgaris.Ita saepius.
II.
singularia
1.
de
visu
daleko położony, odległy, daleki; longinquus,
distans, remotus
VITELO Opt. p. 189 : nubem ... albam existentem uidet uisus propter distantiam ampliorem ... in suo colore nigram ... propter uisus p-i debilitatem.
Ib. supra uisibilem rei circumstantiam uisus p-us non perspicit palam, quia debilitatur ex protensione sui ad uisibile, siue ex remotione uisibilis ab ipso.Cf. etiam ib. p. 188 - 189.
2.
de sermone: długi, rozwlekły; prolixus,
verbosus
CIOŁ. Lib. I p. 194 : quod stilus vix p-us exponeret, breuis oracio complectitur.
3.
de
languore
wielki; gravis
DŁUG. Op. p. 155 : usum videndi, loquendi pariter et ambulandi amisit puer ... et cum languor p-ior grassaretur in dies eqs.
4.
de
tempore
długi, długotrwały; longus, diuturnus
HUSSOW. p. 51, v. 57: si tam praeceps paullo p-ius esset tempus, par hosti turba futura fuit.