- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- A.
- O.
I.
iur.
na własność, z prawem
posiadania; iure possidendi
ŁASKI ComPriv(IusMagd) p. 20 la : de mortuo, cui bona p-e vel feudaliter concedi debuerant.Ib.
p. 206a : nulla ... femina p-e vel hereditarie vite prouisionem potest obtinere, nec suus heres post matrem suam.
II.
1.
właściwie, charakterystycznie, w odpowiedni, właściwy
sposób; peculiariter, specialiter,
apte.
Occ.
de lingua
a.
właściwie, dobrze;
recte, perfecte
KodWp I p. 511 (a. 1285) : ad conservationem et promocionem lingwe Polonice ... non ponantur rectores scolarium nisi linguam Polonicam p-e sciant et possint pueris auctores exponere in Polonica lingua.
SSrSil I p. 211 (a. 1398) : his lingwis loquens variis: Theutonicum p-e, Bohemicum debite, Gallicum congrue, et ydeoma Latinum loquebatur integraliter et perfecte.
b.
we własnym języku, tj. po polsku; lingua propria, i. Polonice
KodMp III p. 12 (a. 1334) : in fluuio, qui Skawyna p-e nominatur.
Ib. IV p. 35 (a. 1391) : in ... fluuio ... obstaculum, quod p-e «iaz» dicitur, facere.
KodWp VII p. 372 (a. 1407) : sarepta p-e «paszieka».Ita saepius.
2.
właściwie, we właściwym, czyli dosłownym znaczeniu, nie przenośnie; sensu proprio,
non translate.
Praec.
gram.
et log.
t.t.
Notabiliora quedam
a.
syn.
et iuxta posita absolute (
STOB. Aret. fol. g IVa)
, essentialiter (
Gramm.
p. 160, saec.
XV)
, per se (
BYSTRZ. AnalPost fol.
d IIIb)
, principaliter (
id. Log. fol. m IIa)
, simpliciter (
MatFil IV
p. 51, saec.
XV
et saepius),
specialiter (
BYSTRZ. AnalPr fol. b IVb)
, vere (
MATTH. Lect. I
p. 16
et saepius).
Opp.
active (
WROCŁ. EpitConcl fol. c IVa)
, categorematice (
BYSTRZ. ParvLog fol. s IIa)
, communiter (
BYSTRZ. Top. fol. o VIIa
et saepe; commune:
KomPolit
p. 192, a.
1410)
, figurative (
HESSE Matth. V
p. 200
)
, improprie (
SZYDL.
p. 29
et saepius), intentionaliter (
BYSTRZ. AnalPr fol. a VIa)
, metaphorice (
Gramm.
p. 162,
saec. XV
et saepius), passive (
WROCŁ. EpitConcl fol. c IVb)
, reductive (
MatFil IV
p. 51, saec.
XV)
, similitudinarie (
Gramm.
p. 160,
saec. XV
et saepius), transsumptive (
ib.
p. 162,
saec. XV
et saepius).
b.
iuncturae potiores proprie accipi (
GŁOG. Porph. fol. a
IIa
et saepissime), dici (
MatFil II
p. 35, a.
1413
et vulgo), capi (
SZYDL.
p. 29
et vulgo),vocari (
BYSTRZ.
in
MatFil IV
p. 81
).
c.
saepe flectitur per
gradus
Gramm p. 200 (saec. XV) : figura inuenitur in mathematicalibus, et hoc magis p-e, in naturalibus minus p-e, et in grammaticalibus minime p-e et transsumptiue.
MatFil II p. 42 (a. 1413) : Deus p-issime est.Ita saepius.
Item
magis proprie (
BYSTRZ. AnalPost fol. c Ib
et saepius), maxime proprie (
ib.
et saepius), sim.