- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- K.
I.
przepowiadać (rzeczy przyszłe); praedicere, futura praenuntiare, praesagire.
Constr.
a.
sq.
dat.
b.
sq.
acc.
c.
sq.
abl.
MATTH. Serm. I p. 31 : opus praedicationis quod isto ... manuali suo labore p-verunt.d. sq. de :
ArHist XI p. 152 (saec. XII) : de quo psalmista p-vit.
NIC. BŁ. Serm. I p. 5 : Isaias de me p-uit.Ita saepius. e. sq. in c. abl.
HESSE Matth. IV p. 209 : in utero matris p-re coepit s. Ioannes Baptista.f. sq. per :
HESSE Matth. IV p. 209 : per angelum p-tus fuit.
ConcPol IV p. 182 (a. 1440) : non p-verunt per Spiritum Sanctum.g. sq. post :
JAC. PAR. RefEccl p. 153 : prophetarum, qui post regressum de captivitate Zorobabel p-arunt.h. sq. sub :
JAC. PAR. RefEccl p. 160 : sub Zorobabel duce p-ntibus Aggaeo et Zacharia.i. sq. acc. c. inf.
HESSE Matth. II p. 55 : hunc esse ... quem Balaam futurum esse iudicem regis Iudaeorum p-verat.j. sq. enunt. obi. c. quod:
MARTIN. OP. Chr. p. 110 : p-uit, quod mors eius humano generi expediret.
II.
wróżyć; hariolari, divinare
HERBORD p. 125 : de p-nte caballo et hastis (cf. infra quod pedibus inoffensis hastisque indisturbatis equus transibat, signum habuere prosperitatis et securi pergebant, sin autem, quiescebant).