- L.
przeszkadzać, stawać na przeszkodzie, powstrzymywać, zapobiegać, utrudniać; impedire,
obstare, prohibere
SchlUrk p. 394 (a. 1279) : ut ... hec ... inconcussa permaneant ... nec possint ullius scrupulo calumpnie inposterum p-ri, presentem paginam ... fecimus conscribi.
CodEp I 1, p. 2 (a. 1384) : si quis ... non obediret... nisi ... notorie aut infirmitate esset p-tus.Ita saepius. Cf. PRAEPEDIO I.
Praec.
iur.
(na)gabać,
tj. zgłaszać pretensje prawne (do kogoś lub czegoś), utrudniające komuś zachowanie lub
dochodzenie jakiegoś
prawa; vindicias, quae alicui in iure
suo servando vel exsequendo
obstant, postulare
StPPP II p. 481 (a. 1441) : dixit se fore propinquiorem ad istas hereditates, p-ndo eam Dorotheam in acquisitione villarum.
AGZ XIII p. 126 (a. 1442) : dixit procurator, quia te cum ... nobili Petro p-vi dans tibi terminum.
ArLit VII p. 415 (a. 1546) : iuravit satisfaciendo decreto iudicii ... quia ipse possessionem bonorum non p-vit nec cmethones expulit.Cf. PRAEPEDIO
Constr.
a.
sq.
abl.
,
cf.
et 37 et saepius.
b.
sq.
cum,
cf.
c.
sq.
in
c.
abl.
,
cf.
d.
sq.
per :
Concl. p. 50 (a. 1482) : quod per unam septimanam examen eorum p-retur.
MPH III p. 723 (a. 1496) : per ... consiliarios suos fuisset p-tus.