- F.
- Th.
- L.
ten, który ucieka, opuszcza kogoś lub coś, wygnaniec, zbieg;
discedens, profugus
KodKKr II p. 369 (a. 1412) : malefactoribus aut p-is ciuitatis eiusdem Cracoviensisa nullo alio treuga pacis detur, quam a duitate predicta.
StPPP II p. 864 (a. 1488) : Elenam p-am a tribus annis seruat ... que ab ipso Johanne in tribus annis non profugit.Ita saepius.
Constr.
a.
abs.
,
supra 40
et
ChrPetri p. 766 : regem p-am.b. sq. gen. , cf. supra 37. c. sq. ab :
AKapSąd I p. 275 (a. 1494) : ancillam ... ab eodem nobili p-am.