Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PRAEROGATIVUS

Gramatyka
  • Formypraerogativus, prerogativus, , praerogativa, praerogativum
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -ae -i
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajżeńskinijaki
Znaczenia
  • privilegio praeditus, singularis, praecipuus

Pełne hasło

PRAEROGATIVUS s. PREROGATIVUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
  • A.
uprzywilejowany, szczególny, wyjątkowy; privilegio praeditus, singularis, praecipuus
KodWp I p. 475 (a. 1282) : speciali vero et p-a dilectione sancto Iohanni ... et eius servitori ... Petro ... has libertates contulimus.
PomnLw I p. 30 (a. 1384) : Margaretha filia ... potest p-am ex parte sue matris repetere porcionem.
PommUrk VII p. 479 (a. 1323) : Christicolis universis ... praecipue tamen civitatibus p-is Lubicensi, Landensi ... rex ... honoris et favoris constantiam cum salute.
Abs. loco
subst. praerogativa,, -ae f. et praerogativum,, -i n. , cf. s. v. v.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)