- F.
- Th.
- S.
- A.
I.
propr.
1.
odrywać, przerywać, obrywać; abrumpere,praecidere.
2.
rozwalać, niszczyć; perrumpere, rumpere
AKap p. 296 (a. 1544) : molendinum ... vi et impetu aque nimio p-tum sumptu et impensa nostra refecerimus.
II.
transl.
1.
przerywać, zakłócać;
interrumpere, impedire
ArLit I p. 8 (a. 1421) : nullus in vocem alterius p-at, sed uno loquente ceteri taceant.
IusMet p. 263 (a. 1548) : labores ... ejus nullatenus ... p-re audeatis neque praepedire permittatis.
2.
porwać się do czegoś;
prorumpere
SSrSil IX p. 268 (a. 1468) : in tantam presumptionis p-it audaciam, ut ... civitates ... infensis armis invadere presumit.