I. propr. iur. głosem woźnego, przez woźnego; praecone clamante, a praecone

IurMas III p. 237 (a. 1390) : homicida debet ter in tribus foris aut terminis proclamari voce p-a.

AGZ V p. 209 (a. 1464) : in cuius medio erreximus ... scopulum ministeriali ... adhibito et voce p-a proclamante.

Ita saepius. Cf. PRAECONALIS PRAECONARIUS.

II. meton. głośno, donośnie; alta, clara voce

ChrMp p. 42 : audit clamorem ... Almani, ipsum insequentis et voce p-a (ed. precognita) dicentis: o perfide, cum filia regis clam aufugisti.