- F.
- Th. (s.v.
- praecedo)
- Th.
- Bl.
- B.
I.
adi.
poprzedzający, poprzedni;
antecedens,
prior.
Additur
proxime (
RachJag
p. 5, a.
1389
et saepius), prius (
ib.
p. 316, a.
1405).
II.
subst.
1.
praecedens,,
-ntis
m.
poprzednik;
praedecessor.
2.
praecedens,,
-ntis
n.
(saepe
pl. ) to co było
przedtem, co poprzedza, co przedtem zostało powiedziane; quod fuit
ante, quod antecedit, quod prius
dictum est.
N. astr.
COPERN. Rv p. 120 : alter motus in transuersum a p-bus in consequentia et a consequentibus in antecedentia.
Ib. p. 22 : sequitur ... tertius declinationis motus annua quoque reuolutione, sed in p-ia, hoc est contra motum centri reflectens.Ita ib. passim.