- F. (rec.),
- Bl.
- S.
NIC. BŁ. Serm. II p. 295 : dona Dei sunt permanentiora et opportuniora.Cf. infra 396,24. ]
I.
(de rebus) trwały, ciągły, nie przemijający;
fixus stabilis, perpetuus
KodMaz(K) p. 297 (a. 1229) : nichil ... stabile vel p-ns ... sub sole (ita saepius, alluditur ad Vlg. Eccle. 2,11 ).
Lites (Ch) I p. 49 (a. 1320) : hoc ... per facti continui et p-ntis eviden tiam cunctis liquet.
LhnUrk II p. 211 (a. 1348) : volentes caduca pro p-bus commutare.
MATTH. Lect. I p. 199 : consideratio divinae virtutis ... primo in p-ntibus, secundo in successivis.Ita saepius.
N.
phil.
GŁOG. Hisp. fol. x IIa : res p-ntes sunt quarum esse totum acquiritur in instanti, vt homo.
BYSTRZ. ParvLog fol. S Ib : res mere p-ns est illa que in fieri et conseruari non dependet de re successiua.
ExPhys fol. o IIb : entia ... p-ntia ... ad esse eorum requirunt simultatem partium ... alia sunt successiua et illa ... requirunt ordinem partium.
Dicitur
ens(
cf.
supra 9
),
esse (
GOST. Th. fol. d IIIa)
, pars (
BYSTRZ. Log. fol. n
IVa
;
;item totum:
WROCŁ. Epit. fol. e Ib)
, quantitas (
BYSTRZ. Log.
fol. 1
VIIa)
, potentia (
GOST. Th. fol. c IIIb).
Syn.
continuus (
cf. supra 395,55
et saepius), fixus (
GOST. Th. fol. d IIIa
et saepius),
stabilis (
cf.
supra 395,53
et saepius);
opp.
caducus (
cf.
supra 2
et saepius), successivus (
cf.
supra 4
et
10
et saepius), transiens (
MatFil VI (XVII)
p. 133, saec. XV
in.in
et saepius), transitorius (
NIC. BŁ. Serm. I
p. 245
et saepius).
II.
(de hominibus) stały, wytrwały; firmus, constans,
perseverans
JAC. PAR. Opln p. 443 : tales ... p-iores sunt et firmiores in merito.