- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- N.
- O.
I.
1.
przerwa (w jakiejś czynności), koniec, odpoczynek;
cessatio, intervallum, actus pausandi.
N.
locut.
sine pausa
nieustannie, ciągle, bez przerwy; assidue,
continuo
MatPis I p. 4 (a. 1471) : cui laus sine p-a.
DŁUG. Hist. V p. 225 : expugnationi illius castri... sine ulla p-a aut requie, tam die quam nocte, insistebat.Cf. Th. X 1,857,55 sqq.
2.
a.
znak graficzny, oznaczający przerwę w wygłaszaniu tekstu; nota, qua enuntiati partes in scripto distingui solent
StPPP X p. 45 : p-a enim est inventa propter recreacionem spiritus in legendo litteram et ... p-a est recreacio spiritus fatigati, per quam legens separat unam orationem ab alia.
GŁOG. Alex. I fol. D IIIb : tres sunt p-e in modo loquendi, scilicet distinctio plena, distinctio media et subdistinctio.
b.
mus.
t.t. pauza, przerwa w rozbrzmiewaniu melodii i znak graficzny, określający jej długość; musicae intervallum et nota, qua eius longitudo designatur
MONET. fol. D IVb: p-a est figura artificiosam cantus desistentiam demonstrans vel est taciturnitatis signum secundum note quantitatem, cui appropriatur constitutum (cf. LIBAN. fol. D VIIIb).
Ib. paulo infra tanto igitur omnis cantilena auditu suavior extimatur, quanto idonea p-arum interceptione variabilior efficitur: p-arum alia modalis, longa, breuis, semibreuis, minima, seminima (cf. contextum ). Ita saepius.
Syn.
distinctio (
LIBAN.fol. A IIIb
et A VIIb)
, nota (
KROMER MusFig fol.
G Ib).
II.
singulare:przebywanie, pobyt; commoratio,
mansio
DŁUG. Reg. p. 285 (a. 1453) : p-a vero eorumdem apud fratrem unius diei naturalis.