Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PANGO

Gramatyka
  • Formypango
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ere,
Znaczenia
  • I.
    • 1. figere, statuere
    • 2. perficere, perpetrare
    • A.
      • 1. componere
      • 2. canere
    • B.
      • 1. + ius iurandum inire, sancire, pacisci (foedus, inducias, pactum sim.)
      • 2. + a. b. de Th. c. d. quod statuere, pacisci, spondere.
      • 3. fideiubere?

Pełne hasło

PANGO, -ere, pepigi, pactum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • A.
N. doctrinam gram. m. ae.
GŁOG. Alex. I fol. P VIIb : pango habet triplex perfectum et secundum hoc habet triplex significatum; nam aliquando significat pacisci (II B 1 ) ... et sic habet pepigi in praeterito; aliquando significat cantare (II A 2 ) et sic habet panxi et aliquando significat iungere (II A 1 ) et sic habet pegi.
3. sg. ind. perf. act. pepegit, cf. infra 53.
I.
1. utwierdzać, zakładać; figere, statuere , v. gr. fundamenta (aedificii Tom. IIΙ p. 369, a. 1515) .
2. dokonać; perficere, perpetrare
DŁUG. Op. p. 67 : cum rex ... tam atrox ... in Stanislaum episcopum p-igisset carnificium, ab archidiacono ... manus continuit.
Π.
A.
1. układać, tworzyć (pieśń, poemat); componere , v. gr. odas ( CantMAe I nr. 39, v. la, saec. XV in.) , psalmodias ( StPPP X p. 49 )
2. opiewać; canere
CantMAe I nr. 39, v. lb (ante a. 1433) : recta nostri symphonia chori p-at eximia Stanislai merita.
KomKadł p. 391 : antiqui ... ad tibias egregia superiorum opera carmine comprehensa p-bant (cf. Val. Max. 2,1,10 ).
Cf. Th.
X 1, 208, 21 sqq. Occ. imper. loco interiectionis
CantMAe I nr 108, v. 7 (ante a. 1543) : p-e, Is est Jesus Christus propter nos in terram ductus (cf. ib. supra v. 6a: euge, Dei et hominis parens specialis es).
B.
1. zawierać (przymierze, rozejm, umowę); inire, sancire, pacisci (foedus, inducias, pactum sim.). Occ. ius iurandum ;
DŁUG. Hist. II p. 301(= IV p. 50 ed.nov.) : temerata concordia et iureiurando, quod ... cum Cruciferis p-gerat, violato.
N. constr. sq.
pro :
HESSE Matth.II p. 160 : pro foedere quod simul p-gerat pro fossione putei.
2. umawiać się, ustalać, obiecywać; statuere, pacisci, spondere. Indicatur obi. a. sq. acc. gerundivi
KodWp VI p. 31 (a. 1273-78) : fidei sacramentum, quod sibi principi p-gimus ... observandum.
b. sq. de :
CracArt II p. 558 (a. 1541) : occasione ędificionis domus ... de qua cum illo muratore p-isset.
Cf. Th. X 1, 207, 58 sqq. c. sq. inf. d. sq. quod :
KodWp II p. 512 (a. 1338) : Vattha ... domino abbati ... manu ad manum p-egit, quod etc.
indicatur cui sq. dat. (ut supra)
3. sensu non satis certo: poręczać? fideiubere?
KsgKaz p. 129 (a. 1380) : Hanco p-git Petro ... ΧIIΙΙ grossos ad ΧIIΙΙ dies (cf. supra spopondit ΙΙII grossos ... ad ΧΙΙII dies).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)