- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
- A.
- N.
- Ha.
- L.
- K.
I.
skraj, kraniec, brzeg, krawędź;
finis, margo, terminus
(v.
gr.
vasis, vestis
sim.). Glossa
Pol.
GLcerv p. 660 : o-a, -rae sine h finis vel extremitas regionis vel vestis, «kray, granica».
II.
1.
maris
brzeg, wybrzeże;
litus, ripa.
2.
kraina, okolica, ziemia; terra, regio,
plaga.
Definitur addito
a.
gen.
,
v.
gr. Slavorum (
DŁUG.
Hist. I p. 83 = I
p. 142
ed. nov.),
Valachiae (
ZabDziej II
p. 135,
a. 1484)
sim.
b.
adi.
,
v.
gr. Italica (
VAdAnt
p. 34,
v. 17),
Germanica (
Tom. V
p. 120, a.
1520)
, Czyrziczensis (
DŁUG. LibBen I
p. 144
)
sim.