- F.
- G. (semel
- ap.
- Ar nobium),
- Bl.
- S.
- L.
I.
imiennie, po imieniu, wymie
niając imię (nazwę); nominatim
MARTIN. OP. Serm. p. 385 : allocutio, in qua Maria sic n-r vocatur.
KodWp III p. 98 (a. 1358) : ville ... memorate ... alias in nostro privilegio n-r expressate.Ita passim saec. XIV—XVI.
Iuxta posita
luculenter
(
CodSil II
p. 158, a.
1358)
, specifice (
PrPrz
p. 71, a.
1423).
Glossa
Pol.
GLb p. 127 : n-r «oslovyscye».Occ. i. q. scilicet
ZapSądWp I p. 22 (a. 1400) : tunc ministerialis dixit Sandziuogio, quia nolunt transire, quia n-r quia stamus in vero copczone.
II.
gram. et phil. nominalnie,
rzeczownikowo, jako
rzeczownik; nominis substantivi loco
MatFil IV p. 59 (saec. XIV) : esse et essentia solum differunt modaliter sicut idem n-r et verbaliter significatum.
GŁOG. Alex. I fol. C VIb : amans ... potest capi n-r ... vt: amans vini, tunc est nomen.
Ib. fol. Gg Ia : amandus n-r positum non regit genetivum.
WROCŁ. Dial. fol. D Va : modus n-r tenetur, vt: hominem possibile est esse animal (cf. ib. infra : modus tenetur adverbialiter ... vt: homo possibiliter est currens).