- F.
- G.
- Bl.
- Dc.
- NGl.
- L.
- A. (s.
- v.
- nominatibus)
N. gram. t.
t.
casus
et
abs.
loco subst. :
mianownik, pierwszy przypadek w deklinacji; in declinatione nominis casus primus (saec. XV—XVI)
.
N. distinctiones (ex
sententia Ioannis Ianuensis)
GŁOG. Alex. II fol. C Ia : triplex est n-us, scilicet supponens, apponens et exponens: n-us supponens est, qui reddit suppositum verbo personali, vt: homo currit; n-us apponens est, qui construitur cum verbo a parte post, vt: homo sum: n-us exponens est, qui exponit rem et significatum verbi, vt: curritur, id est: cursus fit.