Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IUSSUS

Gramatyka
  • Formyiussus
  • Etymologia ceteri casus non occurrunt nisi in lectionibus incertis, cf. Th. VII 2,711,8 sqq., ap. nos praeterea
  • Odmiana
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • a. nom. sg.
  • b. dat. sg.+ iussu:
  • c. acc. sg.
  • d. dat. pl.
  • e. acc. pl.
  • f. iussum, praeceptum, mandatum.

Pełne hasło

IUSSUS m.
  • F.
  • Th.
  • S.
  • A.
[ap. antiquos tantummodo abl. sg. iussu (ceteri casus non occurrunt nisi in lectionibus incertis, cf. Th. VII 2,711,8 sqq.), ap. nos praeterea
a. nom. sg.
ROYZ. II p. 489, v. 4 : stulti quo me inconsultus adegit pastoris i-us.
b. dat. sg. iussu:
ArPrawn V p. 75 (a. 1474) : cum aliquis ... iussu satisfacere vel sufficientem fideiussoriam caucionem facere contempserit.
c. acc. sg.
AKapSąd III p. 179 (a. 1514) : testis ... ad iussum canonici posuit Martinum in cippum.
d. dat. pl.
KodUJ I p. 76 (a. 1409) : cupientes ... regis ... obedire mandatis et prout tenemur iussibus suis salubribus.
e. acc. pl.
CRIC. p. 15, v. 8 : ut... iussus perspiciant et faciant Dei.
f. abl. pl.
DŁUG. Hist. V p. 469 : tempus hiemis illic agunt regiis iussibus non attentis.]
rozkaz, polecenie; iussum, praeceptum, mandatum.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)