IUSTIARIUS
Pełne hasło
IUSTIARIUS,
-ii
m.
(cf. Th. iustriaria, -ae f. ) tzw. prawidlnik, człowiek godny zaufania,
pełniący z polecenia sądu określoną funkcję w danej sprawie; homo iustus, cui vulgo
fides habebatur, cui iudices in causis
diiudicandis certa quaedam negotia peragenda delegabant KsgMaz I p. 10 (a.
1402) : Mikol ... mansit bina «nestane» contra i-um et cancellarium. Ib. p. 52 (a.
1406) : i-us cum precone
coram nobis fassi sunt dicentes: dum
communitas ... venerunt ad finem
graniciarum ... Lascarius iniquit
([sic):] preco et i-e, ego habeo ultra; extunc communitas ... fugierunt vias. Cf. IUSTITIARIUS II 1 b, IUSTITIONARIUS II.