Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INVETERATUS

Gramatyka
  • Formyinveteratus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I.
    • 1. vetus, senex, aetate provectus
    • 2. ferox, obstinatus
  • II.
    • 1. concr. vetus. Occ. starożytny; antiquus
    • 2. abstr. diuturnus, diu tractus, induratus.

Pełne hasło

INVETERATUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
I. de animantibus
1. stary, w podeszłym wieku; vetus, senex, aetate provectus
AKapSąd II p. 813 (a. 1520) : descendendo ad speciem Andreae per etatem ... dicendo: est in nostra parochia homo i-us, superbus et nihil habens, cum in parochia nemo senior reperitur Andrea etc.
N. locut.
inveteratus dierum malorum zestarzały w grzechach; qui in peccatis consenuit (e Vlg. Dan. 13,52)
CodSil V p. 314 (a. 1340) : i-us dierum malorum nescit aliud agere quam perverse.
SSrSil I p. 366 (a. 1472) : heresum ... seminator et defensor ... vir i-us dierum malorum.
2. hardy, uparty; ferox, obstinatus
MARTIN. OP. Serm. p. 65 nlb. : difficilius flectitur, quando induratur et antiquatur; pro tanto est proverbium: ire cathenatus nescit canis i-us (cf. NIC. BŁ. Serm. I p. 101; alluditur ad Vlg. Eccli. 30,12 ).
Inde per contumeliam
ZabDziej III p. 484 (a. 1497) : tu sorditor antique, tu canis i-e.
Eodem sensu de
corde :
NIC. BŁ. Serm. I p. 339 : in cor i-um non descendit gratia.
Item de
natura :
BIEM p. 6, 34 : natura nostra recedendo a Deo erat i-a, quae tandem redeundo per mediatorem Christum Dominum est innovata.
II. de rebus
1. concr. stary, dawny; vetus. Occ. starożytny; antiquus
BRUNO Qfr p. 44,3 : more regum antiquorum ... i-ae Romę mortuum decorem renouare.
2. abstr. długotrwały, odwieczny; diuturnus, diu tractus, induratus.
N. per abundantiam de
diuturnitate ( KodMp IV p. 124, a. 1410) .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)