- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- A.
- N.
[1.
sg.
ind.
praes.
act.
indulgo :
GŁOG. Alex. I fol. Gg IIa
:
indulgo litteris.
3.
sg.
ind.
praes.
pass.
indulgitur:
StPPP VIII
p. 720 (a.
1399)
:
pena indulgitur.
1.
pl.
ind.
praes.
act.
indulgimus:
ArPrawn V
p. 79 (a.
1433)
:
ipsos ... iaculo anathematis indulgimus fore feriendos.
AGZ IX
p. 49
(a. 1436)
:
molendina ... vendere ... indulgimus.
KodKrak
p. 209 (a.
1447)
:
quadraginta currus ...
ceruisie ... indulgimus propinare.
ArSang III
p. 123 (a.
1514)
:
admittimus indulgimusque.
part.
perf.
indulsus:
ZabDziej II
p. 489 (a.
1488)
:
quibus indulsum est iuramentum.]
I.
intrans.
1.
pobłażać, folgować, zezwalać na coś; conivere, cedere, obsequi (alicui, vitiis alicuius
sim.).
Constr.
a.
sq.
dat.
personae et
abl.
,
(saec.
XVI).
b.
sq.
in.
c.
acc.
ArPrawn VII p. 213 (a. 1566) : i-ns in seruum noxium.
N.
locut.
iur.
α.
alicui testibus
zwalniać (stronę przeciwną) od obowiązku
doprowadzenia świadków; alicui
permittere, ut testes non
adducat
TPaw IV p. 332 (a. 1416) : Andreas ... evasit ... fratres ... pro equo ... et dicti fratres sibi testibus i-erunt.
β.
iuris
sensu non satis certo
StPPP IX p. 13 (a. 1416) : scultetus ... fassus est, quod vno kmetoni i-sit iuris, pro quo sunt iusti ac iudicati contra ipsum.
2.
oddawać się czemuś (z zamiłowaniem), zajmować się
czymś; studere, operam dare, curam habere,
sectari, deditum esse
(labori, otio, voluptatibus, variis occupationibus et studiis).
II.
trans.
1.
udzielać, dawać, użyczać;
dare,donare, praebere,
praestare.
Occ.
fere. i. q. pożyczyć; utendum dare
ArPrawn X p. 308 (a. 1410) : dixit ... quod Theodricus sibi eandem loricam causa amicicie i-isset (cf. ib. supra qumodo sibi ... accomodasset loricam [etc.)].
2.
pozwalać, zezwalać, udzielać pozwolenia; permittere, concedere.
Constr.
a.
sine obi? (nisi omittitur
inf.
)
PrzywKr p. 3 (a. 1344) : civibus vero Cracouiensibus ... versus Russiam pro mercibus comparandis in presentibus sit i-tum et concessum.b. sq. gen. ?
KodWp II p. 229 (a. 1303) : volumus ... actori i-re loquendi vel proponendi (nisi om. facultatem).c. sq. dat. (personae). d. sq. acc. et gerundivo
DokMp IV p. 40 (a. 1317) : haereditates ... ipsis in perpetuum i-simus et concessimus collocandas.
KodMp II p. 244 (a. 1319) : siluam nostram ... i-simus et concessimus extirpandam.Ita saepissime. e. sq. acc. c. inf.
N. sq. inf. solo
StSyn III p. 57 : quibus confessiones audire de gracia est i-tum.
KodMp III p. 38 (a. 1340) : Hankonij ... i-simus ... ciuitatem iure Maydeburgensi facere et collocare.Ita passim. Cf. Th. VII 1, 7255, 57-9. f. sq. quod:
Lites I p. 9 (a. 1320) : fratribus ... sit i-tum, quod interdici, suspendi vel excommunicari ... possint.
APozn I p. 36 (a. 1437) : i-simus de nostro decreto, quod prefatus Kula molendinum ... vendere debet.g. sq. ut :
KodMp III p. 199 (a. 1366) : ciuibus ... i-emus, vt ipsi ciues ... possint ... pertransire.
WŁODK. ScrSel I p. 164 : ut eis utamini ... i-emus.Cf. Th. VII 1,1255,60.
3.
odpuszczać, darować;
condonare, ignoscere, dimittere,
v.
gr.
poenam, peccatum sim. alicui
Additur
gratiose (
ArHist X
p. 172, a.
1534),
paterne (
AKapSąd II
p. 12, a.
1458
et saepius).
N.
constr. sq.
de :
ArHist XII p. 355 (a. 1375) : in qua pena vos humiliter portastis ... ideo vobis de pena predicta misericorditer i-o.
AKapSąd III p. 371 (a. 1480) : rogavit ... ut i-rent sibi causa Dei de adulterio.Praec. iur. iuramentum zwalniać (stronę przeciwną) od przysięgi; iuri iurando (ab altera parte praestando) renuntiare
ArPrawn X p. 173 (a. 1406) : Gregorius ... iuramentum, quod facere erga eum debuit Nicolaus ... i-sit.
Ib. p. 205 (a. 1407) : actor rei (sic pro reo) iuramenta eadem i-sit et idem reus 2 iuramenta tenetur advocato.Ita passim; syn. permittere ( ib. p. 481, a. 1516). Cf. DIMITTO , 42 sqq.
4.
(multam, pecuniam, solutionem, censum
sim.) darować, zwalniać, nie upominać się o
zapłatę; condonare, minime exigere
KodWp II p. 286 (a. 1311) : eisdem ... quantitate pecunie ... dimissa simpliciter ac i-ta.
StPPP VIII p. 10 (a. 1376) : Ninotha ... penam ... contra Borconem ... domini i-erunt ad peticionem Borasconis.
Ib. III p. 25 : pro fabrica ecclesiae ... medietas proventuum a clericis olim exigi consueverat, hanc eis perpetuo dimittimus et i-emus.Ita vulgo. Cf. Th. VII 7, 1256, 31 sqq. Simili sensu homagium ( CodEp I 2, p. 3, a. 1444) .
Syn.
dimittere (
et saepius),
exstinguere (
CorpJP III
p. 79, a.
1508).
Additur
perpetuo (
DŁUG. Hist. IV
p. 333
).
Constr.
a.
sq.
dat. personae.
b.
sq.
ad :
AGZ XVII p. 141 (a. 1477) : Margaretha ... heredibus ipsis i-sit solucionem pro dampnis ... ad carnisprivium proximum.
ZabDziej II p. 62 (a. 1483) : officialis ... eisdem ad duas septimanas i-sit ad idem faciendum.