- F.
- Th. (rec.)
I.
propr.
taki, któremu nie dają wiary, nie do
uwierzenia;
cui non creditur
DŁUG. Hist. V p. 4 : licet apud Hungaros mors Wladislai regis diu i-ta fuerit ... placuit tamen conventum haberi in Pesth.
II.
transl. niesłychany,
niezwykły, wyjątkowy; incredibilis, eximius
SSrSil VII p. 86 (saec. XV ex.ex) : durus plebi sermo et admiracio i-ta, quomodo ... papa sic facile ... heretico ... crediderit.