- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- N.
[in libris typis impressis confunditur aliquando cum verbo impetendi]
I.
rozkazywać,
nakazywać; praecipere, mandare,
iubere.
N. de abstr. in textibus phil.
BYSTRZ. Log. fol. b IIIa : actus voluntatis est duplex, quidam est ab ea elicitus, alius est ab ea i-tus ... actus i-tus est actus ab alijs potentijs ... voluntate i-nte productus, vt sunt comedere, bibere.
STOB. Aret. fol. a IIb : actus i-tus voluntatis dicitur actus productus ab aliqua potencia i-nte voluntate vt videre hanc et non aliam rem.
WROCŁ. EpitConcl fol. r IIIa : omne peccatum fit vel voluntate i-nte vel voluntate consentiente vel non cohibente.
Ita saepius. Item part. perf. loco
abs.
imperatum,,
-i
n.
rozkaz; iussum
DŁUG. Hist. I p. 371(=II p. 135 ed. nov.) : carnifices i-ta regis impleturi ... de ecclesia viritim prosiliunt.
Ib. II p. 136 (=III p. 153 ed. nov.): nec mora barbari ... omnia i-ta perficiunt.Ita saepius.
Constr.
a.
sq.
dat.
b.
sq.
(acc.
c.
)
inf.
c.
sq.
ad :
StPPP VI p. 153 (a. 1519) : dominae in possesionem restitutae i-bunt hominibus ad divisionem exequendam.Cf. Th. VII 1,58,56 sq. b. sq. in c. abl.
Inst. p. 116 : Petrum cardinalem ... adeo in esu potuque sibi i-re, ut etc.e. sq. super c . acc.
GALL p. 155, 21 : Zbignevus ... ingressus ... non se sub fratre militaturum, sed super fratrem i-turum praetendebat.
II.
władać, rządzić, panować; dominari, praeesse,
regnare.
1.
propr.
Occ. być cesarzem,
sprawować rządy cesarskie;
imperatorem esse
*Lites II p. 130 (a. 1221) : j-nte domino nostro Fryderico secundo ... Romanorum imperatore.
DŁUG. Hist. I p. 175 (= I p. 240 ed. nov.) : Otto III rebus humanis absumitur, cum annis XVIII i-sset.
Constr.
a. sq.
dat.b. sq. in c.
abl.
2.
in imagine et
transl.
N. de
abstr. pro subi.
KADŁUB. p. 9 : licet autem iusticie rigor non tunc statim ceperit i-re.