- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
ŹrWaw I p. 102 (a. 1492) : in non modicum ecclesie ... dispendium et dedecorem.]
I.
propr.
1.
hańba, zniewaga, niesława; ignominia,
opprobrium.
Syn.
et iuxta posita
confusio (
ŹrWaw I
p. 105, a.
1493)
, ignominia (
DŁUG. Band.
p. 75
)
, infamia (
id. LibBen II
p. 268
),
praec. pudor (
CodEp III
p. 498, a.
1410
et saepius).
Inde:
haniebny zarzut; infamia
DŁUG. Op. p. 32 : rex se gravi et enormi laesum a Stanislao episcopo querens d-e.
2.
strata, uszczerbek;
damnum, detrimentum.
Iuxta ponitur
dispendium (
DŁUG. Hist. V
p. 501,
et saepius). Abundanter iniuriarum(
PrzMog
p. 18
)
.
Locut.
ad
1-2: dedecus incurrere (
CodVit
p. 946,
a. 1430
et saepius), reportare (
ib.
), item in dedecus vergere (
*ib.
p. 473, a.
1420),
opp.
dedecus detergere (
DŁUG. Hist. I
p. 318
)
, ad dedecus alicui
aliquid cedit (
KodWp I
p. 175,
a. 1237).
II.
meton. (de hominibus) plama, zakała; macula, labes (saec.
XVI).