iur. skarga, oskarżenie, zażalenie; querimonia, querela, accusatio

PomnLw I p. 106 (a. 1388) : eodem die et iudicio Nicolaus ... aliqua q-a super Iohannem ... racione cuiusdam pecunie proposuit.

KsgGrWp II p. 49 (a. 1394) : Sziman ... et scolteti ... coram nobis omnia eorum q-a, que inter se habuerunt, invicem concordaverunt, ita quod omnis res inter eos finita est.

ArPrawn X p. 35 (a. 1394) : si litteras non habuerit, quod in causa non succumbens posset q-a proponere.

Ita saepissime. Glossa Pol.

ArPrawn II p. XIII (a. 1444) : q-um et querimonia idem sunt, vulgariter «zaloba».

Per abundantiam dicitur quaestio querimoniae ( StPPP II p. 383, a. 1433). Cf. QUERELA II, QUERIMONIA QUERULA II QUERULAMENTUM QUERULATIO QUERULATUM.