- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- K.
[
3.
con.
praes.
act.
prosileant :
APozn II
p. 311
(a. 1495)
:
ut ... prosileant tecum ad repellendum eos
[fures.]
I.
propr. wyskakiwać,
wybiegać, zrywać się, nagle
wyruszać, nagle pojawiać się; exsilire,
erumpere, prorumpere, subito
emergere (de hominibus et
rebus).
Glossa
Pol.
ArLit III
p. 108 (a.
1476)
:
p-uit «wynykl» ligatus.
Praec.
in (ad) aliquem
skoczyć, rzucić się, napaść na kogoś; irruere, vim
alicui inferre
AKapSąd II
p. 49 (a.
1419)
:
arrepto ligno ... ad ipsum
sedentem eum ad percutiendum
p-uit.
ARect I
p. 374 (a.
1494)
:
in eum cum baculo
p-uit.
Ita saepius. Etiam meton.
CIOŁ.
in
CodVit
p. 789 (a.
1428)
:
oporteret in tuam superbiam ... per verba et querelas coram ... rege et ubique p-re.
II.
transl.
sq.
in (ad)
c.
acc.
skoczyć, zerwać się, rzucić się do czegoś, porwać się na coś;
prorumpere, praecipitare.
Iuncturae selectae
prosilire ad aliquid faciendum (saepe), ad
ampliora (
KodMp III
p. 40, a.
1340)
, ad arma (
SSrSil VII
p. 86, a.
1459
et saepius), ad fugam (
MIECH. Chr.
p. 146
)
; in fugam (
DŁUG.
Hist. I p. 88 = I
p. 147
ed.nov.
et saepius), in infamiam alicuius (
KodUJ I
p. 150, a.
1425)
, in vetitum (
ConcPol VII
p. 143, a.
1420)
.
Constr.
ad I - II:
a.
abs.
b.
sq.
dupl.
dat.
GŁOG. Alex. I fol. Gg IIb
:
verba significantia actum subueniendi duos regunt dativos ... vt: Petrus p-ijt auxilio socijs.
c.
sq.
abl.
d.
sq.
ab. e.
sq.
ad. f.
sq.
coram,
cf.
g.
sq.
contra :
*CodEp
I 2,
p. 79 (a.
1449)
:
contra eundem ad arma p-re.
h.
sq.
cum,
cf.
i . sq.
de. k.
sq.
ex. l.
sq.
extra :
PEREGR. fol. b IIb
:
omnia peccata, quae sunt occulta, extra p-ent et suum accusabunt actorem.
Ib. fol. v Va
:
date locum ... quia anima p-it extra corpus.
m.
sq.
in
c.
acc.
n.
sq.
in
c.
abl.
o.
sq.
per,
cf.
p.
sq.
trans :
StPPP X
p. 16
:
violenter p-ns trans metas
... messes ... nostras ... in campis nostris rapiens.
III.
singularia
1.
przebiegać, przeskakiwać;
percurrere, pererrare
JAC. PAR. RefEccl
p. 317,
29:
vel ... permittet Deus mundum de malitia in malitiam pro libitu p-re, in futuro
saeculo cuncta puniturus.
2.
wypadać;
excidere
DŁUG. Hist. III p. 581 (=
VII
p. 31
ed.nov.)
:
gladio, quo erat cinctus, ex impetu saltus p-nte de vagina vulneratur.