- F.
- Th.
- S.
- A.
I.
propr.
obrońca,bojownik; defensor, pugnator (saec.
XV).
N.
meton.
HESSE Matth. V p. 136 : continentia a peccatis habet tres p-es, scilicet carnem, mundum et malignum spiritum, quibus resistere nostra virtute non valemus.
II.
transl. obrońca,
opiekun, orędownik; defensor, patronus.
Glossa
Pol.
RFil XXIV p. 341 (saec. XV med.med) : p-or «obroncza».
Ib. XXIII p. 302 (a. 1444) : p-or «obroincza».
Constr.
ad I-II:sq.
gen.