- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
1.
chętny, gotowy, ochoczy;
pronus, proclivis, promptus.
Dicitur de hominibus eorumque affectibus sim., v. gr.
de
affectione (affectu), animo, caritate, devotione, voluntate sim.
Item de
celebratione (
KodKKr II
p. 80, a.
1381)
, cultu (
DŁUG. Op. p. 3
et saepius).
2.
skłonny, chętny, pochopny do czegoś; inclinatus,
proclivis, properus.
3.
przychylny,
życzliwy; benevolus,
favens.
Constr.
Ad 1-3:
a.
abs.
b.
sq.
ad. c.
sq.
in
c.
acc.
d.
sq.
erga:
Tom. I p. 35 (a. 1509) : erga regnum Polonie p-um animum gerimus.
II.
singularia
ap.
DŁUG.
I.
(i.q.
perpensus
I)
: rozważny, przemyślany;
consideratus
DŁUG. Hist. III
p. 584 (
=
VII p. 34 ed.nov.) : non formidinis autem, sed neque licitationis ea, sed cautionis erat p-a (perpensa ed.nov. ) moderatio, quamvis nonnulli illam ... carpebant.
2.
górujący, wielki, znakomity; praestans, excellens,
eminens
DŁUG. Op. p. 15 : videns ... Stanislai nomen et famam per praeclaras artes et studia p-um fieri.
Ib. p. 487 : Martinus ... p-ior in doctrina et virtute inter praelatos et canonicos Posnanienses habebatur.
Id. Hist. IV p. 368 : quod Graecorum ritum p-iorem quam Romanorum iudicasset.