General
Full Entry
More

PROMPTUS-1

Grammar
  • Formspromptus, prompctus, promtus, promptum
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um -i
  • Part of Speechadjectiveadjectivenoun
  • Genderneutre
Meaning Outline
  • I. paratus, pronus, diligens.
  • II.
    • A.
      • 1. paratus, expeditus, qui praesto, ad manum est (saec. XV - XVI)
        • a. + pecunia i.q. praesens, quae ilico solvitur vel solvi potest
        • b. + bonis quae alicui praesto sunt
        • c. + iustitia qui sine mora, sine dilatione fit
      • 2.
        • a. + in promptis: pecunia praesenti
        • b. praesto, ad manum
    • B. facilis, commodus, expeditus.
    • C. + prompta pecunia istne pieniądze aeris alieni summa integra

Pełne hasło

1. PROMPTUS s. PROMPCTUS s. PROMTUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
  • A.
  • H.
  • Ha.
  • K.
  • O.
[comp. magis promptior:
DokMp VI p. 239 (a. 1405) : ipsum facere abiliorem, expertum et magis prompciorem volentes.
plus promptior:
DokMp VII p. 347 (a. 1431) : volentes eum ... ad obsequia nostra plus reddere promptiorem.
AGZ V p. 82 (a. 1436) : volentes ipsum ... ad ulteriora servitia plus reddere prompciorem.
]
I. (de hominibus) ochoczy, chętny, gorliwy, szybki; paratus, pronus, diligens. Saepe in locut. aliquem promptum reddere ad alicuius servitia (obsequia, beneplacita, sim.) ( KodWp II p. 39, a. 1290 ; DokMp VIII p. 345, a. 1327 et passim; nostris obsequendis beneplacitis: KodMp II p. 88, a. 1253) ; item de promptis promptiorem ( KodWp IX p. 216, a. 1430 et saepissime).
Dicitur etiam de hominum
animo, item affectu ( *KodKKr I p. 67, a. 1256 et saepius), mente ( GŁOG. Alex. II fol. r IVb et saepius), natura ( MPH IV p. 29, saec. XIV in.) , oboedientia ( SEVER. p. 48 ) , studio ( AKapSąd II p. 60, a. 1425) , voluntate ( Lites II p. 117, a. 1245).
Constr.
a. abs. b. sq. dat. c. sq. abl. d. sq. ad. e. sq. ab :
KsgŁawKr p. 88 (a. 1372) : a solucione domus ... se exhibuit p-um ac paratum.
f. sq. in c. acc. g. sq. in c. abl. h. sq. inf.
II. (de rebus)
A.
1. adi. gotowy, łatwo dostępny, będący pod ręką; paratus, expeditus, qui praesto, ad manum est (saec. XV - XVI).
Praec. iur.
a. pecunia gotówka; i.q. praesens, quae ilico solvitur vel solvi potest
DokMp IV p. 110 (a. 1359) : cum quingentis marcis grossorum ... in p-a pecunia computatis.
Ib. I p. 267 (a. 1394) : nos dictam sumam ... plene et integraliter in pecunia numerata et p-ta accepisse.
Ita vulgo (sed alio sensu cf. infra C). Simili sensu dicitur de auro ( DŁUG. Hist. V p. 71 ) , censu ( KsgGrWp II p. 227, a. 1394) , nummis ( PommQu p. 95, a. 1411 et saepius).
b. comp. de bonis dobra łatwiej dostępne; quae alicui praesto sunt
PommUrk V p. 79 (a. 1312) : Johannes ... tollet 6 marcas … in quibus si defectum habuerit ... provisor dominarum ... Johanni tantam pecuniam de earum bonis p-ioribus ordinabit.
PommQu p. 6 (a. 1400) : si ... defectum in prefatis redditibus passi fuerint, tunc consules ... debebunt sibi esse auxilio eosdem expignerandi de p-ioribus meis bonis.
AKapSąd III p. 375 (a. 1491) : quas LXXXVI marcas se obligavit ... de p-ioribus bonis suis aut mobilibus et immobilibus ... restituere.
c. iustitia natychmiastowy, bezzwłoczny; qui sine mora, sine dilatione fit
IurMas II p. 11 (a. 1472) : kmethoni pro quolibet debito in die prefixo ... iusticiam p-am et ius pronum more hospitalitatis ... facere et ministrare.
AKapSąd III p. 156 (a. 1511) : petens sibi p-am iusticiam ministrari.
IurMas III p. 218 (a. 1540) : p-am et indilatam iustitiam inter partes facere.
2. subst. promptum,, -i n. nonnisi in locut. in prompto
a. w gotówce; pecunia praesenti
KodWp II p. 474 (a. 1335) : medietatem pecuniae eo tempore, quo copulati fuerint in p-o persolvendam.
AKapSąd I p. 324 (a. 1415) : pecunias pro contributione ... in p-o habeant.
Ita saepius. Eodem sensu in promptis:
KsgRWar p. 78 (a. 1494) : civitati accomodavit et in p-is exposuit centum florenos.
b. pod ręką, w pogotowiu; praesto, ad manum
NIC. BŁ. Serm. II p. 139 : latomus, qui cedit et planat lapidem, duo semper facit in p-o, scilicet regulam et martellum (cf. ib. infra duo debet habere in manibus: malleum ... et regulam).
B. łatwy, dogodny; facilis, commodus, expeditus.
Constr. abs. vel sq.
ad
C. singulare prompta pecunia e Pol. istne pieniądze całość długu (już nie raty); aeris alieni summa integra
StPPP IX p. 50 (a. 1456) : debet soluere ... septem marcas ... per annum ... et cum venerit annus iste ... debet soluere ... viginti marcas p-am pecuniam, alias «gystne».
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)