- Th. (rec.),
- Bl.
- B.
- L.
- Ha.
- O.
I.
przedłużenie, wydłużenie, rozciągnięcie (w czasie); actus
aliquid longius faciendi, producendi,
prolatandi
MARTIN. OP. Serm. p. 49 nlb. : bonum est ergo orationi instare sed non per orationis p-em.
PEREGR. Serm. p. 208 : primum praemium est vitae p-o. Ita saepius.
II.
iur. odroczenie
terminu sądowego, także czas uzyskany
z odroczenia; dilatio, prorogatio termini iudicialis
DecrICC I p. 329 (a. 1469) : habere in eadem causa p-em per duas dominicas alias «frist» ad consiliandum.
IurMas II p. 71 (a. 1496) : fideiussor stans in iudicio petit p-em termini alias «przewlyeczenya».Ita saepius.
Syn.
procrastinatio (
StPPP II
p. 903, a.
1495).
Constr.
a. abs.
b. sq.
gen.
,
cf.
et 30 et saepe.
c. sq.
per,
cf.