- Dc.
- B.
- L.
- N.
I.
przepowiadać
przyszłość, wróżyć; praesagire, augurare,
vaticinari
MARTIN. OP. Marg. fol. a 7b : antiquitas diaboli ducit ad p-ndum, multa enim demones sciunt ex antiquitate.
GŁOG. Alex. I fol. G Ia : vates dicitur homo sciens vaticinari, id est prophetizare vel p-re.
Id. Anim. fol. X IIb : astrologi multa p-ant futura.Ita saepius.
II.
med.
1.
przewidywać, rokować; praesagire, praedicere,
praesentire
THOM. Med. p. 107 : medicus non habet intendere ad curandum, sed ad vitam prolongandam et p-re periculum.
Ib. p. 141 : in tali casu non est cura adhibenda, sed mors est p-nda.
N.
sensu praegnanti: przewidywać zgon; mortem
praedicere
THOM. Med. p. 475 : quando virtus infirmi est defecta, medicus quidem p-re potest (cf. contextum ).
2.
zapowiadać, oznaczać;
praenuntiare
THOM. Med. p. 29 : potest diuturnus tinnitus p-re futuram surditatem.
3.
stwierdzać, dowodzić;
ostendere, proferre
NIC. POL. p. 58, v. 212 : hic p-atur siue demonstratur, qualiter virtus occulta vnitur rebus.
THOM. Med. p. 7 : tractaturus de defectu capillorum, decrevi primo p-re, in quo casu cura non est adhibenda.
Ib. p. 9 : Liliator p-at: tinea recens cum difficultate curatur.Ita saepius.
Constr.
ad
I-II
: a.
sq.
acc.
c.
inf.
MIECH. Chr. p. 110 : triste omen ac in malum cedere p-arunt.b. sq. enunt. relativo, cf. c. sq. enunt. obi.
α.
c.
qualiter, cf.
β.
c. quod:
THOM. Med. p. 13 : ego vero p-o, quod raro curatur facile epilencia.