- B.
- L.
wicekanclerz, podkanclerzy koronny, tj.
zastępca kanclerza, urzędnika kierującego kancelarią monarszą; vicarius cancellarii (cf.
s. v. I A 1 a),
qui dicebatur
CatEpCr p. 255 (a. 1525) : mox regni p-us designatus, munus id summa cum laude gessit.
ZabDziej IV 1 , p. 90 (a. 1556) : datum per manus ... reverendi Joannis ... regni nostri p-y.Ita saepius.